Zasada Minimum Materiału

W poprzednich wpisach zajmowaliśmy się tematem Zasady Maksimum Materiału. Wyjaśniliśmy czym jest ta zasada i do czego służy. W skrócie: Zasada Maksimum Materiału pozwala na zwiększenie pola tolerancji w zależności od aktualnego rozmiaru elementu rozmiaru. Im element ma rozmiar inny niż MMS (rozmiar maksimum materiału), przechodzący w kierunku LMS (rozmiar minimum materiału) tym pole tolerancji może się zwiększać o wartość równą tej różnicy.

Czym zatem jest Zasada Minimum Materiału? Odpowiedz jest relatywnie prosta – generalnie istota działania jest taka sama, jak w przypadku Zasady Maksimum Materiału. Również dostępny jest tzw. „bonus” do wartości tolerancji, a więc pole tolerancji może się zwiększać. Rozmiar pola tolerancji (bonus) również zależy od aktualnego rozmiaru elementu badanego.

Gdzie więc jest różnica pomiędzy Zasadą Maksimum Materiału a Zasadą Minimum Materiału? Otóż tzw. „bonus„ do tolerancji oblicza się jako różnicę pomiędzy aktualną wartością  rozmiaru elementu a granicą LMS.

W tym przypadku celem funkcjonalnym elementu, gdzie zastosowano ramkę tolerancji z Zasadą Minimum Materiału nie jest montaż tego elementu. Tutaj chodzi o zachowanie minimalnych odległości od krawędzi elementu lub określenie odpowiednich naddatków materiałowych.

Podsumowując (dla otworu):

W momencie, gdy na rysunek wprowadzamy ramkę tolerancji z zastosowanym modyfikatorem M (Zasada Maksimum Materiału), pozwalamy na zwiększenie pola tolerancji dla wymagania pozycji osi otworu, gdy wykonamy otwór „duży” (w rozmiarze LMS). Im większa średnica otworu, tym bardziej oś może być nie na pozycji, gdyż i tak będzie możliwy montaż z elementem współpracującym (wałkiem). Im otwór będzie mniejszy (a więc wykonany blisko granicy MMS) tym bardziej musi być na pozycji, aby ciągle możliwy był montaż.


Zasada Maksimum Materiału – im większy otwór tym większy bonus do wartości tolerancji pozycji osi otworu.

W przypadku, gdy na rysunku wprowadzona została ramka tolerancji z modyfikatorem L (Zasada Minimum Materiału), pozwalamy na zwiększenie pola tolerancji dla wymagania pozycji osi otworu, gdy wykonamy otwór „mały” (w rozmiarze MMC). Im mniejsza średnica otworu, tym bardziej oś tego otworu może nie być na pozycji, gdyż ciągle zachowany zostanie odpowiedni dystans pomiędzy krawędzią części a granicą otworu. Im otwór będzie większy, tym bardziej jego oś musi być na pozycji, aby zachować minimalny dystans od krawędzi części.


Zasada Minimum Materiału – im mniejszy otwór tym większy bonus do wartości tolerancji pozycji osi otworu.

Rozwinięcie używanych skrótów:

MMC – Maximum Material Condition (stan maksimum materiału)

MMR – Maximum Material Requirement (wymaganie/zasada maksimum materiału)

MMS – Maximum Material Size (rozmiar maksimum materiału)

MML – Maximum Material Limit (granica maksimum materiału)

LMC – Least Material Condition (stan minimum materiału)

LMR – Least Material Requirement (wymaganie/zasada minimum materiału)

LMS – Least Material Size (rozmiar minimum materiału)

LML – Least Material Limit (granica minimum materiału)

Dodaj komentarz