Zasada Maksimum Materiału

Zasada maksimum materiału (MMC lub MMR) to zasada, która obecnie ma szerokie zastosowanie w wymiarowaniu i tolerowaniu geometrycznym. Ogólnie rzecz ujmując reguła ta pozwala na zwiększenie rozmiaru pola tolerancji w zależności od rozmiaru wykonanego elementu.

Mówiąc o polu tolerancji i interpretując w ten sposób (sprawdzanie czy element – oś- znajduje się w polu tolerancji) mamy na myśli tzw. interpretację osiową. Interpretacja osiowa nie oddaje w pełni istoty zasady maksimum materiału. Założenie maksimum materiału ma na celu usprawnienie procesu produkcji części w ten sposób, że zatwierdzane są produkty, które bez stosowania tej zasady byłyby odrzucone. Produkty te są poza podstawowym limitem rysunkowym, natomiast ciągle są funkcjonalne. Podstawowym kryterium stosowalności tej reguły są części przeznaczone do montażu.

Zasada maksimum materiału to nic innego jak możliwość zwiększenia pola tolerancji dla wymagania geometrycznego dla danego elementu w zależności od rzeczywistego rozmiaru wykonania tego elementu

zastosowanie zasady maksimum materiału w wymaganiu tolerancji pozycji

Odnosząc zastosowanie tej zasady głównie do montażu elementów interpretacja osiowa jest nie tyle ważna co interpretacja powierzchniowa. To właśnie interpretacja powierzchniowa jest nadrzędna w przypadku wymagania maksimum materiału.

Co to dokładnie jest interpretacja osiowa, interpretacja powierzchniowa, jak i kiedy stosować zasadę maksimum materiału, czy zasada maksimum materiału to to samo co stan maksimum materiału, jak wprowadzać na rysunek zasadę maksimum materiału – to wszystko w kolejnych wpisach. Zapaszmy do lektury.

Dodaj komentarz